Başımı eğebilsem
Gölgemi görebilsem
Sıkışık dallarımı
Suya daldırabilsem
Rüzgarın eşliğinde
Tozlar hep üzerimde
Sana verdikçe nefes
Nem oturur göğsüme
Sanma susmak marifet
Sözler içimde nöbet
Dilim kendime küser
Suskunluğum esaret
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 18:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir resme bakarak.. Dallari göğe uzanan sıkışık çam ağaçları, göl delere suya vurur ve suyun mavylinde dalların suya özlemi.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!