Konuşunca mangalda kül bırakmaz,
Herkes dürüst, herkes çok iyi sözde!
Doludur ırmağı, fakat hiç akmaz,
Kurumuş kaynağı, su yok ki gözde!
Pala bıyıklıymış, kaba sakalı,
Gömleği ipekmiş, hâkim yakalı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta