Ulu dağlarımı bir bir yıktılar
Gidişat hiç ümit vermiyor gardaş.
Yiğit bildiklerim korkak çıktılar
Olanlara aklım ermiyor gardaş
Kürsüye çıkınca nutuk atarlar
Kapı arkasında hesap tutarlar
Mazlumun derdine kulak tıkarlar
Hekim yaraları sarmıyor gardaş.
Nice dost bildiğim sırtını döndü
Yalan rüzgâr esti umutlar söndü
Yorgun gönlüm her gün dert ile yandı
Kimse garibanı görmüyor gardaş.
Hak hukuk dediler dillerde kaldı
Verilen sözlerin tümü yalandı
Mazlum feryadından çöl yankılandı
Doğru söz meydanda durmuyor gardaş.
Yazısı kapkara yazılanlar var
Doğumdan ölüme ezilenler var
Vicdan terazisi bozulanlar var
Beyler halin nedir sormuyor gardaş.
Mücevher gösterip bakır sunanlar
Altından taht kurup gururlananlar
Mahir’in ahını kalır sananlar
Olanın farkına varmıyor gardaş.
Attığım taş kafa yarmıyor gardaş.
Mahir Başpınar / 10.03.2026
Kayıt Tarihi : 10.3.2026 18:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!