Söz Şiiri - Sadık Kocabaş

SÖZ:
Gönül hanesine destursuz giren,
Lafı tartmadan boş yere veren,
Gidecek olanı geri çeviren,
Sözün kahrı ile bağlar atını.

Nezaket dediğin ince bir sızı,
Darda koyar bazen gelini kızı,
Zamansız söylenen cümle marazı,
Pişmanlık nârıyla dağlar atını.

Misafir dediğin vaktinde gerek,
Giden yolcuya yol vermek gerek,
Minderi yurt bilip yerleşen yürek,
Gider ayak burda yağlar atını.

Ev sahibi pişman, dili bir kuyu,
Kurudu sanırsın içtiği suyu,
Şu fani dünyanın bozuldu huyu,
Gafil olan kişi bağlar atını.

Ozan olan her dem kelam seçmeli,
Fazlaca ikramdan orda geçmeli,
Sırrını bilmeyen zehir içmeli,
Kalemsiz Şair eğler atını.