Bir ahenk var, bir düş var kanatlarımda
Omuzlarımda ninniler söyler bahar kuşları
Bir akarsuyum ben yoktur benim yatağım
Ne bir başım vardır benim ne bir naaşım
Döner dururum hep, yekpare bir söz gibi
Silinmez ne zamanın ne mekanın izleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta