Söz Şiiri - Ali Osman Kurun

SÖZ’ÜN ÖNCESİ

Her şair ‘varlık’ yuvasından atılır bir gün.

UÇURUM

“O albatroslara benzer bulutlar prensi şair de;
Yürüyemez yeryüzünde dev kanatları yüzünden.”

C. P. Baudelaire

Bir gülden kırılıp kendimi ‘dize’lerine
Bir uçuruma atlar gibi attığım şiirler,
Ne yürüyebildim ne de ölebildim… Kalın geride!
Uçmak, hep daha yükseğe, kaderimmiş meğer.

DUÂ
1.
“Rahman…
Talim etti Kur’an’ı
Yarattı insanı
Ve ona öğretti beyanı”
(Rahman: 1-4)
S. Senih, Öze İşleyen Söz

Rabbim bana râzı olduğun Söz’ü ihsan et.
Beni inanmış gönüllerden uçuşan beyaz güvercinlerin mehtâbında
Yeryüzüne kayan yıldızlar gibi yağan nûr yağmurlarından et.
Dağılan bir gül gibi yaprak yaprak savurup cismimi
Yalnız, kokusuyla âlemi buğu buğu saran sâf beyan et.
Yık yüz çevirdiğim putları; çıkar Kâbe’mden!
Beni ‘Rahman’ tâcınla cihâna sultan et.

SÖZ

Ey Söz rehberim ol!
Karanlıkta, yalnız başımayken çakmak taşı gibi parla
Gemiyi del, duvarı yık, çocuğu öldür
Sonra bir Âsa ol
Taşa in, on iki pınar aç, kavgayı bitir
Ve sonra parla elimde
Pervanelerin toplansın yeniden kıyamet saatinde.

SÖZ’ÜN BAŞLANGICI

Her Şair ‘varlık’ yuvasına döner bir gün.

İKİ ŞAİR KARDEŞİN ŞİİRİ

………………………….
………………………….

Akşam bir susmadır aramızda
Senin yazdığın benim okuduğum
Derken benim yazdığım senin okuduğun
Oysa yazılan da okunan da hep aynıyken
“Bir gün beni anlarsınız.”

DUÂ
2.
Ya Rabbi beni İbrahim Aleyhisselam’a benzer bir damla et ki
Ateşte buharlaşmayayım
Yusuf Aleyhisselama benzer et ki, zindanlarda kurumayayım
İsa Aleyhisselama benzer et ki, inançsızların eline geçmeyeyim
Ve Efendim’e benzer et ki yeryüzünü yeşerteyim
Bütün kardeşlerimle beraber