Soytarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Gelenler vurgunda gidenler pustu,
Metinlik bilmeyen yurduma kustu,
Aç gezen soyları doydu da sustu,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Doğruyu söylerim hakkın gür sesi,
Dertli ozanların yansır nefesi,
Bu ülke olmuş bir yobaz kafesi,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Metinlik tanımaz özünü satan,
Yabancı ellerin emrinde yatan,
Gizlice bölündü gül gibi vatan,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Meydanlarda boşa saçarsın heves,
Sofrada lokmalar dar etsin nefes,
Boş kaplar başına çalsın gür bir ses,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Ozan der söylerim bunlar duyarsız,
Halkına kol germez taş kalpli hırsız,
Komşu illerde hep suskun ve arsız,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Gelenler köklü hep gidenler söktü,
İnsan değil sülük zehirler döktü,
Yedi sülalesi servete çöktü,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Gerçekleri derim dökerim söze,
Dertli ozan çalar saz iner öze,
Memlekette çıktı yobazlar yüze,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
İlim almadan hiç girme oyuna,
Bakın şarlatanın cahil boyuna,
Metinlik yakışmaz senin soyuna,
Sahte sesli soytarı silinesin.
*
Var ise imanda kutlu alamet,
Başınızda kopsun büyük kıyamet,
Metinlikten koptu bulmaz selamet,
Sahte sesli soytarı silinesin.