ADALET ZERSE
Sülo Soylu, iş hayatına geç atılmıştı atılmasına. Adı iş, astarı geçici. Öyle de oldu geçici işi. Geçici işi, Sülo’ya iş tecrübesi kazandırmadı, yeni iş ka-pıları aralamadı aralamasına; adliye kapılarını ara-ladı. Öyle bir aralık… Aralığın sonu; karanlık…
İşe başlangıcının ikinci haftası Sülo, maaş bod-rusu yerine ‘’ASLİYE HUKUK MAHKE-MESİ’’ celbini aldı.
Sülo, Asliye Hukuk mahkemesinde…
Sülo, davacı kürsüsünde, davalı kürsüsünde işve-reni kabzımal, yanında müdafi avukatı. Karşısında Hâkim, hâkimin kürsüsünün önünde zabit kâtibi.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta