Soylu hüzünleri olmalı insanın..
Mazlumların katledildiği coğrafyalardaki çocukların gözyaşları gibi...Gazze gibi mesela..
Soylu vazgeçişleri olmalı insanın...
Allahı üzmemek için.. onun yasalarını ve yasaklarını ezmemek için sevdiği bir şeyden, sevdalandığı bir kimseden vazgeçmek gibi...Haz gibi, his gibi, Aşk gibi mesela..
Soylu bir duruşu, ve soylu bir seddi olmalı insanın...Paranın malın mülkün, şanın şöhretin, makamın mevkinin aşamadığı bir seddi olmalı...İnanç gibi, kişilik gibi, onur ve haysiyet gibi mesela..
Soylu korkuları olmalı insanın...İnançlarını kaybetmek gibi..Sevdiklerini kaybetmek gibi..Kişiliğini ve karakterini bir kaç kuruşa satma ihtimali gibi mesela...
Öyle işte...
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta