Kalktım yine ayağa,bütün cesaretimi,topladım yine senin için.Geldim yine yanına,bütün cesaretimi,topladım yine senin için.Bir gün dedim kendime: Sen adam değilsin.Bu nasıl bir cesaret! ! .Söyleyemedim yine sana söyleyemedim,söyleyemedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta