Münafık sevmeler taşıdı mührünü kadife ayazın
Tahrik edilmiş zamanları kazıyıp yanlızlıklardan
Gonca dilsizliğine katıklar hafızanın ucralığı
Bilincimde siperlenirken yorgun cephe kıstası
Sıfatını maskeleyen her bir damlasında hizbenin
Ve gökkuşağı trenlerinde yokluğa giden herkesin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgili Şair Sevda,'Söylence'leriniz insanoğlunun ve ülkemiz insanlarının uzak ve yakın tarihini gözler önüne seren birer şiirsel belge niteliği taşımakta. Bu günleri yaşayan bir 'dengbej' duyarlılığıyla, etkili anlatımınızla öyle anlaşılıyor ki yazdıklarınız önemli bir kaynak oluşturacaktır gelecek kuşakların yaşanmışlıkları doğrusu ile yanlışı ile öğrenmelerinde. Bu değerli çalışmalarınızı sunduğunuz, paylaştığınız için ne kadar teşekkür etsem azdır. Şiirle, barışla, bilimle, sevgiyle kalınız.
Sevgi ve saygılarımla...
Umudun morali eksiyi gösterdiğinde dökülmüş satırlar kaleme, karanlık volta atmış sessiz adımlarıyla.... Kutlarım....
kalandır terkeden
giden de bu yüzden gitmiştir zaten
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta