Söylemem Şiiri - Zeynep Saylan Ayşe Kuz

Söylemem
Adın, gecenin alnına kazınmış bir iz,
Küllerin içinden yürüyen bir hece.

Duaya benzeyen suskunluk.
Rüzgâr seni söyler,
Ama kimse tam duyamaz.
Çünkü sesin,
Kırılmış bir kandilin camında yankı.
Gözlerinde
Çölde unutulmuş bir su umudu,
Her bakışın
Bir yangını dizginler gibi ağır.
Yürürsün;
Ay geri çekilir yolundan,
Gölgeler eğilir adının önünde.
Sen geçerken
Zaman nefesini tutar.
Kalbin
Paslı bir kapı,
Ardında saklı bir merhamet.
Vuruldukça susar,
Sustukça derinleşir.

Sen bir cümle değilsin;
Noktasız bırakılmış bir kader,
Okuyanı yaralayan
Bir sessizliksin.

.....zeynep Saylan.....
......18/12/2025......