şavkı vurmuştu ayın
bir dağ yamacına
sen binip kayıp bir sandala
yakamozlar arasında
terk ettin, çekip gittin
derin bir sessizlik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




maziye dair izin hala yüreğimde kutluyorum saygılarımla
söyle şimdi nasılsın
ne kadar güzel olmuş okumakda geç kaldım ama
beğeni ile okudum işlenmemiş maden gibi işlenişi
yani okunuşu mükemmeldi kutlarım duyguların ilhamın vede kalemin hiç tükenmesin
Eğer hala yaşıyorsa ve eğer yüzünüze bakacak yüzü varsa, eğer geçen zamanların arasına sıkışmış keşkeler artık sığmaz olmadıysa kabına, sanırım böyle bir nidaya, sıcak bir tebessümle 'İyiyim ...Ya sen?' diyecektir...Çok hoş bir şiirdi...Kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta