İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kendi topraklarımızın ,ekonomik ve sosyal yaşamın katı gerçeklerinden hareketle tanınmaz duruma geldiğini;oraya değgin belleklerimizde var olan kayıtların bile değişmek durumunda kaldığını ansıtan biraz buruk,örtük hüzünlü bir söylem.
Hece şiirinin söz ve yapı yetkinliğiyle.
Çok güzeldi.Beğenerek okudum.
Kutluyorum.
Erdemle.
Bayılıyorum böyle nostalji kokan şiirlere. Evet, bir bakarsın ki dünya değişmiş..Ne eş,dost, ne o evler,ne o ağaçlar..Hepsi kesilmiş, biçilmiş .. yerlerine betondan çirkin çirkin evler oturtulmuş..Bir gün herhalde bu evleri yıkıp,hepsini yeniden yapacağız..Eğer o günler gelirse ve biz yarattığımız bu çirkinliği görebilirsek..! Elinize sağlık değerli ozan...Ermenek artık çok uzakta..
yine gitmek ,görmek lazım.hani doğduğu yer bir özdür insana.havasın,suyn almak lazım candır değer insana.güzel bir tasvir olmuş.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta