Ben sana hayatlar verirken üzerime vazife olmadığı halde,
vazgeçerken sen hariç tüm hayallerimden.
Sen ki üzerine vazife olmadığı halde
bana işkenceler sunarken,
hangi hayellerinin koştun peşinden...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta