çıplak tenlerin kötülüğü bilen gölgeleri
asa yere vurdu ve titreyen dudakta
ruhunu suya bıraktı sevgi sözleri
yüksek dağların arkasına saklandı çocukların gülüşleri
suyun berraklığında ateşe verdi sözler kendini
gözlere çelik jantlar çekildi
yüzünde gamze olan hiç kimse doğal değildi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta