Hayatımın bana hükmü bu, suçlu; Kalbim
Mahkum olan zihnim, O’na mahpus
Duvarımda, bir çizik ve üç nokta
Yatağımın çukurluğu uzun zamandır soğuk
Onsuz günler, göz kapaklarım firaklar da
Varlığından, yokluğuna kalan hatırası, İnfial.
Onsuz artık bendeniz;
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta