Hırslaryla davranmaz müritlerin olgunu,
doğru yoldan kayamaz gerçek aşkın vurgunu,
içten coşan bir sevgiye denilemez içikme
Vuslatını unutmaz aydınlığın kepeli,
sevgilini bekletmez erdemlerin tükeli,
vurgununa ey söz veren buluşmaya gecikme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta