Yılmaz Güney için
Acılarla beslenen yüreği nazenin bir çiçekti
Ülkenin yarasından kan süzülürken yüreğine
Susmak özgürlük müdür
Çocukluğu ezilen bir tohum gibiydi
Hissetmekti acı çeken insanları
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta