Sorma Sensizliğimi

Kâbus dolu bir gecenin ardından,
yine sensiz bir sabaha
uyandı gözlerim..
Hani diyorum
güneş doğuyor doğmasınada..
Sen yanımda yokken,
ben hep karanlıktayım..
Kimbilir,
belkide her gün doğumunda
seni özlüyor oluşumdandır hüzünlerim..

Sorma sensizliğimi..
Yokluğunu hiç sorma..
Zamansız düşüyorsun aklıma..
Bazen gecenin en koyu siyahında,
bazende en mutlu anımda..
Bir türlü alışamadım,
hasretin beklemediğim
zamanlarda dem tutmasına..
Yani ben hâla bildiğin gibiyim..
Pek değişen birşey'de yok aslında..
Ben seni özlüyorum,
sen ise gelmiyorsun..

Sorma sensizliğimi..
Özlemini hiç sorma..
Yüreğim yanar dağlar gibi..
Irmakları, okyanusları kurutsam
söndüremem içimdeki yangını..
Aklımın zindanlarında
gözlerini hapsettiğim kadın (Adam)..
Yokluğun ecel gibi..
Sensiz geçen her günümde..
Her saniye
biraz daha ölüyorum sanki..
Ve hiçbir tabip derman olmuyor
gönlümdeki yarama..
Bu kalp bir seni ister..
Bu yürek senden başkasını
yar diye basmaz bağrına..
Basamaz, anlasana..

Sorma sensizliğimi..
Hasretini hiç sorma..
Tutamıyorum kendimi..
Engel olamıyorum duygularıma..
Durduramıyorum,
susturamıyorum içimdeki şairi..
Sorma sevgimi..
Sorguya çekme yüreğimi..
Gözlerini kapat, sus ve dinle..
Kalbimin kıyısına vuran,
dalgalar fısıldasın sevdamı sana..
Özledim seni..
Bekliyorum güzel gözlüm..
Güneş batmadan gel..
Gel sevdiğim..
Gel,
gel ne olur gel artık..
Bekletme...