Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
anlayabilmek o kadar zor oluyorki zaman zaman...
bir sarmal içinde kaybolup giden ruhlardan biri oluyoruz....
nefis bir tema ve düşündürücü bir anlatımla...
mükemmel akmış kaleminiz...
kutluyorum....
Şiirinizi begendim Hüsamettin Sungur
kısa , öz ve harika
sorunun cevabıda sizde
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta