1.
a.
İnsanlığım önünde utandığım bir ayna
Karanlık uçuruma dönüştü benliğimde
Dibi yok pişmanlığın, düşüyorum boyuna.
Yok mudur tutacağım kemikten bir terazi;
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta