Soranım Yok Şiiri - Salim Erben

Alev alev yanar bağrımın başı,
Gözümden dökülür acının yaşı.
Yoluma dizildi dertlerin taşı,
Düşmüşüm çaresiz, tutanım yoktur.

Ömrümün baharı döndü kışlara,
Sırrımı vermedim uçan kuşlara.
Başımı vururken yalnız taşlara,
Hâlin nedir diye soranım yoktur.

Gönül sarayımın yıkıldı bendi,
Umutlar kayboldu, efkârı yendi.
Kaderim boynuma büküldü kendi,
Yaramı sarıp da bakanım yoktur.

Salim’im, bitti bak yolun sonu da,
Tek başıma kaldım dert fırtınasında.
Ömür yaprağının bu son çağında,
Gözümün yaşını silenim yoktur.