Soran Olsa Şiiri - Baki Ortak

Bir umuda tutunarak yaşadım
Deryaları geçtim çölde kaldım ben
Gece gündüz ağlayarak yoldayım
Soran olsa kendim derde saldım ben

Kimi güldü bana uzaktan baktı
Kimi sustu sözüm boğazda aktı
Kimi yandı içim köz olup yaktı
Soran olsa külümü savurdum ben

Yel vurunca dağlar önüme geldi
Kış bastırdı umut taşlara döndü
Yaz açıldı gül yarama büründü
Soran olsa dallarımı kırdım ben

İnce yoldan yürüdüm izim kaldı
Her adımda bir parçam eksik kaldı
Gönül yandı sözlerimde ah doldu
Soran olsa yolumu şaşırdım ben

Bir yanım kış bir yanımsa kor ateş
Dilim sustu içimde feryatla eş
Ne dostum kaldı ne de yar bana eş
Soran olsa kendime darıldım ben

Terazide tartıldım eğri bükük
Bin ölçüde biçildim yırtık sökük
Az söyledim derdim çok oldu büyük
Soran olsa darlara sıkıldım ben

Kimi alın terimi çalıp gitti
Kimi yıktı ardına bakmaz gitti
Dünya derdi yükü sırtıma bindi
Soran olsa zar içinde kârdım ben

Bu söz halktan alındı cana değdi
Yar yolunda belim eğildi eğdi
Kul Ortak diye yazıldı bu sevda
Soran olsa sır olup da durdum ben

KUL ORTAK