Çiğ kaldık sevgiye
Gönlümüzce yağamadan ota, toprağa
Kuru bir yaprakta çiğ kaldı aşklar...
Tazelenmiyor özlem duygusu, soran olmayınca
Yıllar eskidikçe ırak oldu gönüller gönüle
Telefon dokunmatik taş olmuş ceplerde
Ama akıllanmıyor hiç kimse
Dokunmuyor kimse, kimsenin yüreğine
Herkes kendi inadının peşinde...
Kimseden çıt çıkmıyor
Sanki biri ölmüş, cenazesi var
Dışımda kimsecikler yok
Yüreğimde ise zaiyat çok...
Kimse kalmadı mı, gönlümün yerleşkesinde?
Yoksa yalnızlık, tüm insanları kılıçtan mı geçirdi?
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 03:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!