Sonsuzluk Diyarından bir davet aldım
cennet kuşları getirdi..
Gülkokulu yarin selamını...
Ayrılıkların olmadığı....
haretlerin tükendiği....
ve güneşin hiç batmadığı...
mekenlara çağırıyor beni..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgili Metehan şiirini okuduğumda korktum. O diyarlara gitmek için tam üç girişimde bulundum. Lütfen değer mi bir daha düşün ve lütfen böyle yazma; en azından bana unutmaya çalıştığım çözümsüzlüğün çözümü bir daha hatırlatma!
Zor bilirim ama...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta