Sonsuzluğun Eşiğinde Şiiri - Hamit Atay

Sonsuzluğun Eşiğinde
Sonsuzluğun eşiğinde dururum,
Bir adım ötemde bilinmezlik,
Ve zamanın ötesinde,
Sessiz bir çağrı duyulur içimde.

Ufkumda kaybolan renkler,
Ve karanlıkla aydınlığın dansı,
Beni çağırır,
Sonsuzluğun o derinliğine.

Bir adım atsam,
Gözlerim kapanır,
Ve bilinmeze yolculuk başlar,
Ama kalbim korkmaz,
Çünkü orada yeni hayatlar var.

Sonsuzluk,
Bir son değil, başlangıçtır,
Ve ben,
O eşiğin kıyısında beklerim,
Hayatla ölümün dansını.

Her nefes bir hikaye,
Her an bir kapı,
Ve ben,
O kapılardan geçerken,
Kendi sonsuzluğumu ararım.

Sonsuzluğun eşiğinde,
Bir sessizlik vardır,
Ve o sessizlikte,
Kendi benliğimle buluşurum.

Hamit Atay