Sustu her şey bir an daraldı âlem
Sırtımda dağ gibi tepinir elem
Yalnızlık çökünce içime her an
Ruh kendi sesinden der mi toparlan
Utancım afakta fark etmek ihsan
Açılır kapılar biter bu hüsran
Sussam da sönmedi ümidin harı
Karanlık gecenin var bir baharı
Gören çaresizce koymaz kulunu
Şüphesiz halk eder hayır yolunu
Çaresizlik vuslat kaçıştan başka
O kapıya varmak düşürür aşka
Açtım avucumu durdum duaya
Bıraktım kendimi sonsuz sevdaya
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 08:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!