Sonsuz Kadın Şiiri - Eshat Eshat

Bağrıma değerken zülfünün teli
Esti ince ince aşkının yeli
Düştüm yaban ele oldum bir deli
Zaman deryasında kalmışken naçar
Senden bir ışıkla bu çehre açar

Gönlümün kaderi yazılı senle
İsminin her harfi kazılı gönle
Yokluğun içimde sızılı günle
Feveran eyler de içimde yangı
Sabrımın feyzinde bitti dayangı

Sensiz yaşam bana tümden yasaklı
Güzellik zarafet gözünde saklı
Bırakmadı sevdan başımda aklı
Nazenin edayla can alır duruş
Hareli bakışla son bulur vuruş

Ferhat olup koca dağa dayandım
Mecnun olup çölde sana uyandım
Mis kokunla bülbül olup boyandım
Cihanı âlemde andım adını
Sensin hayatımın sonsuz kadını