İlk kez bu kadar uzun yürümüştük.
Yorgunduk, üşümüştük, çokça susamış.
Kaybettik beraber yola koyulduğumuz herkesi.
Yerden kalkmasa da başımız,
Kırıktı kalpler, kırgındı eller.
Biz ki; aynı tohumda filizlenmiş,
İki ayrı ağaç. Aynıydık aslında.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta