İlk kez bu kadar uzun yürümüştük.
Yorgunduk, üşümüştük, çokça susamış.
Kaybettik beraber yola koyulduğumuz herkesi.
Yerden kalkmasa da başımız,
Kırıktı kalpler, kırgındı eller.
Biz ki; aynı tohumda filizlenmiş,
İki ayrı ağaç. Aynıydık aslında.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta