Ağladı insanlık,
ve anlatıldı adamlık.
Güzel olan ne varsa,
belki biraz da ev, araba, arsa.
Sakinleşmedi yürekler,
nehir oldu, aktı gözler.
Ne olduğunu anlamayan bir sübyan,
bağırdı bir kız: “Uyan, uyan!”
Oysa herkes uyanıktı, dünya bile.
İnsanlar kapılmış gidiyor sele.
Arkasından Kur’an okuyun:
“İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn.”
Son nefesini verdikten sonra…
Mecid UyKayıt Tarihi : 12.09.2026 13:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!