Sonra Şiiri - Yücel Özkü

SONRA
Bazen geç kalıyor insan,
bir çaya, bir sohbete, birine…
“Sonra” diye diye eksiliyor günler,
akşam usulca iner üstümüze.

Bir çay soğuyor masada,
sözler kalıyor dilimizin ucunda.
Bir fincanın dibinde akşam,
biraz da bekleyiş kalıyor.

Bir telefon susuyor gecede,
aranmayı bekleyen biri var.
Gözler dalıyor uzaklara,
söylenmeyen sözler çoğalıyor.

Sanıyoruz, sevgi hep bekler,
bıraktığımız yerde durur.
Oysa zaman geçiyor,
insan birbirinden uzaklaşır.

Ah…
Bir “gel”e, bir sarılışa,
bir çaya geç kalıyor insan.
Sonra susuyor bütün cümleler,
içimizde bir “keşke” kalıyor.

YÜCEL ÖZKÜ
24 Ağustos 2026/10:55