her yağmur damlası rahmet olarak iner yeryüzüne...
ibret al yere inerlerken asla deymez hiçbiri birbirine.
yanmış kavrulmuş toprakla karışırlar candan birbirine...
gel seninle dalalım gönül deryasının sonsuzluğuna
ağlayalım yaşlar neden olur cehennemin sönmesine
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta