Sönmemiş Sonsuza
“mutluluk fethedilir/kendi kendine gelmez”
Bertolt Brecht
Elif'e
Sönmemiş Sonsuz
ruhunu sakatlıyor uçarken
susuşları derin kadın
duvarınıza çarpıyor
geçmişi nü
namlunun kırmızı uykusundan
sarkıyor ölüm
su saatleri, yaşlı bekçiler
kediler ve gündelikçiler
dönerken eve nar getirecekler
yağmur çıkacak ne güzel!
kabuk bağlayacak koynumuzda deniz
suyun hafızsındayız
dilinde uykulu Dali’nin
bir elma çalkalanacak
yastığımız birden yeşil
esmer günleridir hastalığımızın
tay tay gidilir
sözcükler koyultulur
eksile eksile kemandan
gül bitleri, yontucular
yeryüzünün şarkısını dinle Elif
yüzündeki kemanı çal
vardım bir uçurtma buldum gökte
açılmış bir ağız ağzımda
kırlara dağılmış şaşkınlık
kaçın kurtarın!
ikizinizi
Kayıt Tarihi : 25.6.2005 10:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!