“Neredesin?“, diyordu kadın, sahilde dolaşırken
Söğütlerin sarkan yapraklarını ıslattığı yerde ;
Ve gümüş gözyaşları akıyordu beyaz parmaklarından
Ellerini yüzünde beklettiğinde.
Adam ise, vahşi bir kumsalda,
Sazların yakınan uzun iç çekişleri yaydığı yerde,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta