Sonbahar Mektupları

Sokaklar sarı bir hüzün giymiş bugün,
Kaldırımlar yaprakların hışırtısıyla ıslak.
Gökyüzü gri bir çarşaf gibi duruyor,
Bulutlar vedalaşıyor sessizce dağlarla.

Rüzgar, eski bir kemancı gibi çalıyor dalları,
Her telden dökülüyor unutulmuş bir şarkı.
Penceremde titreyen mumun alevi,
Geceye düşen son yıldızın kardeşi sanki.

Çayımın buharında kayboluyor yüzün,
Bir fincan sıcakta saklı bütün kışlar.
Ve ben, senin adını hecelerken dudaklarımda,
Zaman duruyor... sonra yine akıp gidiyor.

Hangi mevsimdeydik biz? Hatırlamıyorum.
Ama biliyorum ki her sonbahar,
Senin gidişinin rengini taşır üstünde.