Aksi bir yaprağım şimdi
Rüzgara karşı inatla direnen
Huysuz fırtınaları kıskandıran
Ölüm sessizliğini andıran
Hayat çizgimi taşırıyor hep bildiklerim
Aklım sorgulamıyor sevdiklerimi
Her hareketini doğru olarak görüyor
Aklımda ben gibi aptalın teki
Sevmiyor diyorum bazen
Sevmeyecekte hiç
Ne diye hayal kuruyor anlamıyorum
Geri zekalı kalbim
Öyle işte geçiyor günler
Salaş kahvehane köşelerinde
Bir çay parasına saatlerce oturmak
Ağır geliyor aslında
Ama ne yaparsın bir dosta hasretiz
Parklarda yabancı yüzler var
Camiye gitsem veto eder imam
Mecburen katlanıyoruz işte
Sonbaharları seviyorum artık
Kendimden çok şey taşıyorlar
Hep boynu bükük yapraklar
Nedense beni bana hatırlatıyor
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta