En serin sonbahar akşamında,
Yavaşça çıtırdayan kömür sobasının arkasında ısıtıyorum yüreğimi.
Ateşin değdiği her noktada aşkı hisseden yüreğim,
Her soğukta aşkın acısıyla savruluyor başka gönüllere.
Ve her savruluşunda tekrar yolunu kaybediyor.
Ateşi hissettiği her anda ise aldanıyor tekrar tekrar.
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta