Ayakları yere basan olgun renklerin son bayramı,
Gerçekten baharıymış hayatın sonbaharı;
Bir yanda sararmış yapraklar diğer yanda son tazesi yeşilin
Yakında gelecek karakışın habercisi ayazdan
Gece çıkan rüzgarlardan; Üşümüş çıplak kalmış ağaçlar;
Dökülmüşler tüm renkleriyle dağılıp sonra suya…
Bir Pazar sabahında ekmek arası azığını da alıp
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta