Toprağımda ot bitmez. Gariptir aynada görürüm kendimi.
Şahidim üstelik yaşadığıma. Varım. El ayak
Kan et yığını.
Denizim kurudu. Gözlerim de.
Geçer mi acın. Daha da deşer mi ruhumu.
Seni özlerken kederden çekip vurur muyum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta