Geldik konduk bu haneye
Bir nefeslik mihman gibi
Aldanma hiç bu fenaya
Suda bir an duman gibi
*
Yükün nedir diye sorsan
Gönül kırma eğer varsan
Şu dünyada neyi yorsan
Elde kalan güman gibi
*
Toprak ana kucağıdır
Güneş sevda ocağıdır
Ömür bir gün bitecektir
Biten eski harman gibi
*
Ektiğini biçer her can
Vakit daralıyor her an
Gidilecek yer bellidir
Menzili ak ferman gibi
*
Gül verene gül derilir
Can verene can verilir
Sırat köprüsü geçilir
Kuş kanadı derman gibi
*
Garip kulu sevdi isen
Bir yarayı sardı isen
Yarın sana kucak açar
Cennet bağı asman gibi
Kayıt Tarihi : 15.9.2023 07:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Son Yolcu / 21.Yüzyılda Yunus Emre Esintileri 1 * GELDİ GEÇTİ ÖMRÜM BENİM (YUNUS EMRE) Geldi geçti ömrüm benim Şol yel esip geçmiş gibi Hele bana şöyle gelir Şol göz yumup açmış gibi İş bu söze Hak tanıktır Bu can gövdeye konuktur Bir gün ola çıka gide Kafesten kuş uçmuş gibi Miskin adem-oğlanını Benzetmişler ekinciye Kimi biter kimi yiter Yere tohum saçmış gibi Bu dünyada bir nesneye Yanar içim göynür özüm Yiğit iken ölenlere Gök ekini biçmiş gibi Bir hastaya vardın ise Bir içim su verdin ise Yarın anda karşı gele Hak şarabın içmiş gibi Bir miskini gördün ise Bir eskice verdin ise Yarın anda sana gele Hulle donun biçmiş gibi Yunus Emre bu dünyada İki kişi kalır derler Meger Hızır, İlyas ola Ãb-i hayat içmiş gibi Yunus Emre
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!