sarı bir sonbahar yaşıyor kalbim
tüm güzelliği ile
rüzgar,geçmişim arasında dolaşıyor
garip bir fısıltıyla
sararmış yapraklar gibi düşüyor anılar
birbiri üzerine
herbirinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




son hayal caf toplantısında sizle tanışma şansı buldum.tebrik ediyorum,çok güzel mısralar.size de dediğim gibi,şair değilim,şir eleştirmeni hiç değilim.ancak,delicesine seven bir gönül adamıyım.siz kızsanız da:) yüreğinize sağlık eser bey.harika duygulu bir şiir.etkilendim doğrusu.
sonbahar hüzündür ama ayrılık değildir.... lirik ve keyifli bir anlatım
Ali YURTSEVEN
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta