Ayrılığın en afillisini, hüznün en namussuz zaman dilimini yaşıyorum...
Gece rengi fonetik sesler,
Bölük pörçük uykular,
İnanmaya doyamadığım sahte duygular...
Bu benim son yara alışım...
Eyy soğuk rüzgârlar kaldırın beni,
Bu benim beylik çadırında son vuruluşum...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta