Biraz önce en son vedalaştığımız yerdeydim.
Şöyle bir durup baktım da,
O vedadan sonraki sen, "sen" değildin.
Sırf vedalaşmak için mi oralara kadar gitmiştik?
Gülerek, şakalaşarak çıkılan bir yolun,
Susarak, somurtarak bir dönüşü olmuştu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta