Son Var Bana Şiiri - Sılanur Kahraman

Saatlerce türkü dinleyerek ağlamak var bana,
Çaresizce beklemek belki;
Belki bir şiir okumak,
Hatta bir şiir olmak...
Nefes nefese kalmak, nefes alamamak var bana.

Bir neye üfleyecek nefes,
Bana yetmeyecek can...
Karşımda bir şehrin ışıkları;
Bir ışığa muhtaç olmak var bana.

Karanlık, pis, kirli bir yerde,
En azından kısa bir ışık...
Ellerimi görsem bana yetecek.
Yana yakıla korkmak var bana.

Bak, gitti işte herkes; her kelime,
Her hece,
Her cümle...
Kalabalıkta yalnızlık var bana.

Acıyor her yanım, bekliyor ölümü.
Geçtim bir mezar taşına,
Yasladım sırtımı;
Ölmeden kefenlenmek var bana.

Soğuk yeri, suyu, hatta insanı hiç sevmem;
Bir yekparenin içinde yanmak var bana.
Duyulmuyor hiçbir ses, eda...
Yok mu kimse orada?
Duyun sesimi,
Kapıyı açmaya çalışmamı!
Bulunduğum yerde sessizlik var bana.

Gözlerimde yaş kalmadı,
Ağlama ey can, canında can kalmadı...
Herkes yaşamaya devam ederken,
Kısa bir son var bana...