Son söz Şiiri - Muhammed Tahir Toktaş

Belki de haklıydın,
Bir çiçeğe değer vermek,
Onu sulamak, koklamak, okşamakla olmazmış...
Zira bunları bir taşa yapsan yumuşardı ve kum olur dağılırdı karşında.
Fakat çiçekler öyle değil...
Sevgiyle, ilgiyle ve şefkatle yaşarmış.
Çiçekler narin varlıklar ve geri dönülmeyecek zarar vermek kolaymış...
Bunu öğrenmek, bazen en güzel çiçeğe hasret kalmak kadar ağır oluyor.
Farkındayım, şimdi daha güzel ve daha mutlusun kendini de toparladın eskisi kadar güzel görünüyorsun.
Bahar ile en güzel renklerine bürünmüşsün.
Umarım öyle kalırsın, sana sahip olmak bütün bahçelere bedel belki ama böyle zaten güzelsin,
benim ellerim de yaprakların dökülüyordu.
Ve bazen sevdiğin için ondan vazgeçmek gerekir...
Hayat en güzel bahçeleri sunsa da gönlüm hep bir tanesinin kokusunu arıyor...
Güzelliğin şiirlerime ilham oluyordu,
Şimdi ise hasretinden kalemim tükendi.
Vesselam...