Son rütuşlar katlediliyordu
İstanbul'a yalnızlık çökmüştü
Gece fabrika işçisi ve gecelerini taksim kıraathanelerinde harcıyordu
Cebinde ki son kuruşada arkadaşını satmıştı
Ki,
Böyle bir Dünya'da benim sana aşık olmam
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




kalemine sağlık harika bir şiir okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta