Son mektup
Anne, yine sana yazıyorum
Buralar soğuk, sıcak bir çorbaya,
Birazcık tebessüme hasretim.
Karakol çok karışık.
Nöbet ağır geliyor,
Üç gündür yemek yiyemiyoruz....
Karakolu bastılar anne çok korkuyorum,
Hani bahsetmiştim ya;
Tek asker arkadaşım vardı,
Kucağımda can verdi SİLAH ARKADAŞIM.
Gökyüzü karanlık, bulutlar var
Üstümüze yağmur değil, kurşunlar yağıyor.
Çok üşüyorum ANNE,
Yorgun vucudum hasta düşüyor.
Sonunda komutanım hucum emrini verdi.
Sol tarafım yaralı,
ALLAH ALLAH diyerek koşuyoruz ANNE...
Kurşunların içine.
Beklenilen oldu işte,
Üç kör kurşunla vuruldum ANNE.
Bedenim sızlıyor, canım çok yanıyor
Biliyorum bu sana SON MEKTUP
Beni unutma, Komutanım silahımı aldı.
Sen sessizce Şehit ol dedi,
Hakkını helal etti
SENDE HELAL ET ANNEM.........
Kayıt Tarihi : 15.10.2006 13:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!