Son mektup Şiiri - Ersoy Tümay

SON MEKTUP

Bu son mektubum sana sevdiğim
Son gözyaşları yüreğimin
Şu an bütün sıfatlarımdan arınmış biri olarak yazıyorum sana
Biliyorum, adını anarken üşüyecek çatlamış dudaklarım
Her kelimem de uyuşup titreyecek parmaklarım

Biliyorum, bundan sonra alacağım her nefes zulüm olacak bana
Her nefes kursağıma dizilecek düğüm düğüm
Yokluğun, vuslatsız gebe gecelerime

Bilirsin, çok güzel sevdim seni ben
Ve bil ki çarptıkça bu kalp
Yine güzel sevecek seni, eksilmeden Eskisinden daha çok, daha da güzel

Lakin bağışla cehaletimi, mazur gör sevdiğim
Çoğu zaman yanlış algılara yenildi samimiyetim
Duygularımı anlatmayı başaramadım sanırım
Hissettirmeyi becerememek oldu kusurum
Her defasında yüreğim mağlup oldu dilime

Olsun, kızmıyorum sana gücenmiyorum da
Ama yüreğim
Üzgünüm, yüreğim adına konuşamayacağım, affola
Şimdi, vakit susma vakti
Susmalı dil susmalı sözcükler
Son noktayı koymalı kalem
Bir vedanın en sessiz yerinde
Sessizce konuşmalı yüreğim.

ERSOY TÜMAY 04.03.2026