Son Mecnun.
Gittiğine yanarken
Hayalini ararken
Hep adını anarken
Oldu adım son mecnun.
Aldılar neşeleri
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




ne ilk ol, ne son sen,mecnunluk yanlış hissen.
bir faniye tav olup,yazıktır çöle düşsen!
seni yaratan halık,yaratmış ebed için.
yalnız onu maşuk bil,olacak atin hasen!
saygılar,hayırlı manalı ,hikmetli,hakikatli,maslahatlı,semereli ve sevaptar çalışmalar dilerim,mehmed kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta